De nieuwste onthulling “Dubai Unlocked” geeft inzicht in de onderbuik van de luxueuze vastgoedmarkt in Dubai. Dit uitgebreide onderzoek onthult hoe individuen uit de internationale elite, waaronder criminelen, politici en gesanctioneerde personen, investeren in de vastgoedsector van de woestijnmetropool. Met behulp van uitgelekte gegevens kon het Organised Crime and Corruption Reporting Project (OCCRP), in samenwerking met 74 mediapartners wereldwijd, een gedetailleerde analyse maken van de eigendomsstructuur in Dubai en twijfelachtige transacties aan het licht brengen.
Categorie: Strafwetgeving
De Verenigde Arabische Emiraten – en met name Dubai – gelden voor velen als een luxueus toevluchtsoord: zon, belastingvrijdom, anonimiteit. Een plek die ver van de arm van justitie lijkt te liggen. Maar dat beeld is de laatste jaren duidelijk veranderd. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat het aantal uitleveringen van Duitse staatsburgers vanuit Dubai naar Duitsland toeneemt – en omgekeerd lijken ook Duitse autoriteiten steeds vaker bereid om uitleveringsverzoeken uit de Emiraten serieus te behandelen. Reden genoeg om de juridische en praktische bijzonderheden van deze constellatie onder de loep te nemen.
Categorieën
Uitlevering in het duitse strafrecht
Uitlevering naar en vanuit Duitsland: Uitlevering in het strafrecht is een uiterst complex en vaak onderschat rechtsgebied, dat zich bevindt op het snijvlak van internationaal recht, grondwettelijke bescherming en strafprocesrechtelijke praktijk. Duitsland staat hierbij zowel als verzoekende als als aangezochte staat regelmatig voor juridische en politieke uitdagingen. Dit artikel biedt een uitgebreid overzicht van de belangrijkste juridische problemen die zich voordoen bij uitleveringen naar en vanuit Duitsland.
Wie als buitenlandse jurist de Duitse term “Beweisverwertungsverbot” hoort, denkt misschien aan een strikt verbod op onrechtmatig verkregen bewijs, vergelijkbaar met het Amerikaanse systeem. Maar in Duitsland ligt dat anders. Ja, het bewijsuitsluitingsverbod bestaat — maar het geldt niet automatisch, en het verschilt sterk per rechtsgebied. De toepassing is genuanceerd, contextafhankelijk en vereist een belangenafweging.
In dit artikel leggen we uit hoe het Duitse recht omgaat met onrechtmatig verkregen bewijs, en bekijken we de verschillen tussen het strafrecht, arbeidsrecht en civiel recht. Aan de hand van praktijkvoorbeelden zie je dat bewijsuitsluiting eerder uitzondering dan regel is — vooral in strafzaken.
Duitsland is streng als het gaat om de invoer van verdovende middelen. Zowel het eigenhandig over de grens brengen van drugs als de hulp daarbij kunnen tot forse gevangenisstraffen leiden. Buitenlandse betrokkenen – van koeriers tot organisatoren – komen regelmatig met het Duitse strafrecht in aanraking. De rechtspraak van het Bundesgerichtshof (BGH), het hoogste Duitse strafgerecht, laat zien hoe genuanceerd, maar ook streng de beoordeling van dergelijke delicten is.
De laatste jaren worden Duitse rechtbanken in toenemende mate geconfronteerd met de juridische complexiteit van informele geldtransfersystemen, met name het wijdverspreide Hawala-model. Hawala, oorspronkelijk gebaseerd op vertrouwen en diep verankerd in de financiële tradities van Zuid-Azië en het Midden-Oosten, vormt een alternatief systeem naast de reguliere banken. Het maakt grensoverschrijdende geldtransfers mogelijk zonder fysieke verplaatsing van geld.
Hoewel het systeem vaak voor legitieme doeleinden zoals familieondersteuning wordt gebruikt, zorgen het gebrek aan transparantie en regulering, evenals het risico op misbruik voor criminele doeleinden, voor toenemende juridische aandacht. Centraal in de rechtspraktijk staat niet alleen de strafbaarheid van degenen die Hawala-systemen beheren, maar ook de vraag onder welke voorwaarden en op welke wijze de staat vermogensbestanddelen kan ontnemen (Einziehung).
Tabaksaccijns en shisha-tabak in het Duitse strafbelastingrecht: De toenemende populariteit van shisha bars en waterpijptabak heeft niet alleen de markt nieuw leven ingeblazen, maar heeft ook de interesse van de douane gewekt. Met de invoering van de Tobacco Tax Modernisation Act (wet modernisering tabaksaccijnzen) en strengere tabaksaccijnsregels staat de branche voor aanzienlijke uitdagingen.
Met name de Duitse belastingplicht bij het mengen van tabaksbestanddelen en de strenge verpakkingsvoorschriften brengen aanzienlijke strafrechtelijke risico’s met zich mee voor winkeliers en consumenten. In dit artikel belichten we de juridische valkuilen en het risico van strafrechtelijke belastingprocedures in verband met waterpijptabak.
De volmacht voor betekening speelt een belangrijke rol in het Duitse strafprocesrecht, omdat deze het mogelijk maakt om documenten niet rechtstreeks aan de verdachte, maar aan een door hem aangewezen persoon te laten bezorgen.
Dit moet bijdragen aan een snellere en efficiëntere procedure, maar brengt aanzienlijke risico’s met zich mee. Vooral voor buitenlanders die vaak onvoldoende kennis hebben van de juridische consequenties en ondoordacht beslissingen nemen bij het aanwijzen van de gemachtigde, kan dit fatale gevolgen hebben. In dit artikel bespreek ik de juridische basis van de volmacht voor betekening, de risico’s en de specifieke problematiek voor buitenlandse verdachten. Ook geef ik concrete aanbevelingen voor de praktijk.
Vrijheid van meningsuiting is een hoeksteen van de democratie en is vastgelegd in artikel 5 van de Duitse grondwet. Het garandeert iedereen het recht om zijn mening vrij te uiten en te verspreiden in woord, geschrift en beeld. Tegelijkertijd omvat het ook vrijheid van informatie, persvrijheid en vrijheid van verslaggeving via radio en film. Dit fundamentele recht is echter niet absoluut – het vindt zijn grenzen in algemene wetten, de bescherming van minderjarigen en de bescherming van de persoonlijke eer. Het evenwicht tussen vrijheid en bescherming is essentieel voor de sociale coëxistentie en de rechtsstaat.
Als jurist wil ik geïnteresseerde buitenlandse lezers graag uitleggen wat vrijheid van meningsuiting in Duitsland inhoudt, vooral na de schokkende en in sommige gevallen beschamende toespraak van de Amerikaanse vicepresident JD Vance in München in 2025.
De financiering van terroristische activiteiten is een cruciaal onderdeel van wereldwijde veiligheidsdreigingen. Fondsen voor dergelijke activiteiten kunnen afkomstig zijn uit zowel legale als illegale bronnen, vaak vermomd als ogenschijnlijk legitieme transacties. Overheden en internationale organisaties hebben een steeds complexer regelgevingskader gecreëerd om terrorismefinanciering effectief te bestrijden. Maar zoals bij elke strafrechtelijke regulering, brengt ook deze aanpak aanzienlijke juridische uitdagingen met zich mee.